Għal darb’oħra, Malta se tkun preżenti f’La Biennale di Venezia tal-2026 b’padiljun bl-isem No Need to Sparkle: Experiments in Love and Revolution, ippreżentat fl-Arsenale.
Il-padiljun, li hu kkummissjonat mill-Kunsill Malti għall-Arti, se juri xogħlijiet mill-artisti Adrian MM Abela, Charlie Cauchi u Raphael Vella li qed jirrappreżentaw lil Malta taħt il-kuratura ta’ Margerita Pulè, u b’disinn arkitetturali ta’ SON Architects. Il-kunċett tal-padiljun huwa ta’ spazju li jippermetti li l-verità terġa’ ssib postha fid-dinja. Jintroduċi d-dubju mhux bħala kapitulazzjoni imma bħala qafas li bih nistgħu nifhmu d-dinja mingħajr ħabi u b’empatija.
Il-padiljun Malti jiġbor flimkien tliet xogħlijiet separati bbażati fuq l-iskrin li kull wieħed minnhom jiżvela tħassib maqsum bejn in-nies dwar l-awtentiċità, id-determinazzjoni fil-persuna nfisha fi żmien postkolonjali, it-tiswir ta’ mîti, l-awtonomija, ir-realizzazzjoni u l-fenomenoloġija ta’ kif jidhru l-affarijiet. Fil-proġett kollu, dan it-tħassib jiġi żvelat permezz ta’ xogħlijiet li jalternaw bejn materjal arkivjat, iċ-ċinema, il-kultura popolari u testi storiċi u spiritwali u b’hekk, jinħoloq spazju li bla dubju, iwassal għar-riflessjoni, il-kurżità u l-empatija kollettiva.
F’Declaration of Dependence (A Game of Surrender), Adrian MM Abela jippreżenta kompożizzjoni strutturata bħala palk maqsum fi tliet żoni temporali. Fuq in-naħa tax-xellug, hemm tmien muniti jduru fuq mejda li jirrappreżentaw il-futur. Fuq il-lemin, tpinġija turi l-passat. Fin-nofs, minn ġo ftuħ f’purtiera, wieħed jista’ jara l-personifikazzjoni ta’ Malta li teżisti f’magna ta’ logħba.
Kull darba li viżitatur jirfes fuq it-tapit, Melita twassal dikjarazzjoni unika u toħloq esperjenza speċifika għall-istess viżitatur: att ta’ tbassir magħżul bla ħsieb għal dak il-waqt. Ix-xogħol jinkludi elementi mgħottija addizzjonali li jiżvelaw ruħhom biss meta l-viżitatur jinteraġixxi mal-kustodju, filwaqt li aspetti oħrajn jiġu magħrufa bil-fomm. Huwa xogħol t’arti li b’mod simultanju jiżvela u jaħbi, u li jsir magħruf permezz ta’ produzzjoni fuq il-palk, ambjenti mibnija, software, prestazzjonijiet u kumbinazzjonijiet.
Dolce ta’ Charlie Cauchi huwa vidjow 4K fuq kanal uniku akkumpanjat minn elementi tal-iskultura taċ-ċikkulata u materjali differenti. L-installazzjoni testendi l-ingaġġar sostnut tagħha ma’ Malta bħala terran ambjentali kif ukoll psikiku, li huwa kkomunikat permezz ta’ lingwaġġ viżwali tal-ħolm u ta’ spiss surreali.
Ispirat mill-istorja taċ-ċinema, mill-ambjent bla mistrieħ ta’ La Dolce Vita ta’ Fellini għad-dell simboliku ta’ Gladiator ta’ Scott, ix-xogħol tal-arti jirrifletti fuq il-prestazzjoni, il-medjazzjoni u l-identità fost il-bidliet kulturali. Il-motivi materjali jintroduċu element niggieżi b’mod sottili dwar l-imitazzjoni, ix-xewqa u t-tifsiriet soċjali inkorporati fl-ispettaklu filwaqt li residwi kolonjali u identitajiet Maltin dejjem jinbidlu jqanqlu immaġnijiet li jibqgħu kemm kritiċi u seduttivi, u mhux solvuti b’mod deliberat.
Praying for a Revolution That Will Never Come ta’ Raphael Vella jiżvela ruħu bħala installazzjoni fuq żewġ kanali magħmula minn animazzjoni stop-motion, ħoss u powsters u banners ta’ protesti li tgħaffġu b’mod industrijali. Ix-xogħol jiġbor flimkien xeni u frammenti minn seklu ta’ protesti u dimostrazzjonijiet ċiviċi Maltin meħudin minn filmati arkivjali, għajjat ta’ protesta u filmati miġbuda mill-artist innifsu.
L-animazzjoni, li tagħmel referenza f’sens wiesa’ tal-Artiklu 42 tal-Kostituzzjoni ta’ Malta, tiffunzjona bħala ċirkwit ripetut fejn ix-xewqa politika ma jirnexxilhiex tinkarna ruħha ħlief fil-forma ta’ rappreżentazzjonijiet monumentali ta’ nuqqas ta’ qbil li jitfaċċaw għal ftit żmien. Madankollu, ir-reżistenza tippersisti fl-azzjoni tat-tpinġija hekk kif eluf ta’ tpinġijiet jibnu momentum politiku li jiżvinta hekk kif jissawwar, u li ġġieħel id l-artist tmur lura għal fuq il-paġna permezz ta’ dak il-postponiment.
Il-padiljun ta’ Malta jidħol ħafna mat-tema kuratorja ġenerali tal-Biennale, In Minor Keys, u jqanqal mumenti ta’ katarsi, kriżijiet ta’ awtentiċità u ta’ tiswir ta’ nazzjon filwaqt li jisfida nozzjonijiet trijonfali ta’ poter mingħajr ċiniżmu. Minflok, il-padiljun jitlob li jkun hemm riflessjoni u empatija u joħloq spazju għas-sbuħija u l-umoriżmu bħala elementi neċessarji tal-umanità maqsuma tagħna.
Ix-xogħlijiet tat-tliet artisti flimkien jirrappreżentaw xena tal-arti kontemporanja f’Malta li qed timmatura, xena li rat l-emerġenza ta’ koort sperimentali, multidixxiplinarju b’saħħtu ta’ artisti li jwettqu l-prattika tagħhom f’Malta u juruha internazzjonalment.
Il-Padiljun ta’ Malta fil-61 Wirja tal-Arti Internazzjonali – La Biennale di Venezia 2026 jiftaħ fid-9 ta’ Mejju u jibqa’ għaddej sat-22 ta’ Novembru 2026.
